Απάντηση στον σχολιαστή μου Sourial
Δεν καλοδιακρίνω φίλτατε Sourial το νόημα του σχολίου σου δεν μου επιτρέπεται όμως ν’ αφήσω αναπάντητο τον υπαινιγμό για τους «κάποιους που θέλουν να χρησιμοποιήσουν τις συλλογικότητες για να εξυπηρετήσουν τις φιλοδοξίες και τα συμφέροντά τους» κι επειδή αυτήν την ανοησία και την
συκοφαντία μου εκτοξεύουν κι άλλοι κακοπροαίρετα σπεύδω να απαντήσω.
Απ’ την αρχή δήλωσα πως δεν έχω καμιά ηγετική φιλοδοξία στο όποιο σχήμα προέκυπτε απ’ την ένωση των ομάδων. Κι αυτή ήταν μια σταθερή, ειλικρινής και αδιαπραγμάτευτη θέση και φυσικά εξακολουθεί να είναι. Σαν απόδειξη σου παραθέτω λίγες αράδες από κείμενο που απηύθυνα στο «Πυρ Ομαδόν» που αποδεικνύει κάθε άλλο παρά εξουσιαστικές προθέσεις.
«Για την διευκολυνθεί η λειτουργία της Κίνησης των πρώτες άμεσων ενεργειών προτείνω να δημιουργηθεί μια άτυπη και προσωρινή πενταμελής επιτροπή, αν και κατά τη γνώμη μου σκιωδώς υπάρχει ήδη, θα πρέπει ωστόσο να τεθούν υποψηφιότητες και προτάσεις. Η δική μου πρόταση, (δεν μπορώ να προδικάσω την έγκρισή σας η την συγκατάθεση των προτεινομένων) για να μην αργούμε είναι πενταμελής προεδρεύουσα ομάδα ο Κώστας Δριμυλής, ο Σταμάτης Ευσταθίου, ο Γιάννης Συναΐδης, η Κέλλυ Σταμουλάκη και η Έλενα Βόγλη και με τους Κώστα Δαλακούρα, Νίκο Μάκκα, Μαρίνο Μουζάκη, Παρασκευή Καλογεράκη, Ειρήνη Τζαβάρα, Χρυσάνθη Γεωργαντίδου, Τζωρτζίνα Κακουδάκη, Γκίγκη Αργυροπούλου, Λεωνίδα Σούλη, Αλεξάνδρα Κολέτσου, Γιάννη Μιχαλακούκο και τον υπογραφόμενο να αναλάβουμε επί μέρους καίριους τομείς σε τριμελείς υποεπιτροπές ενεργειών. Για την Θεσσαλονίκη η Τίνα Σταματοπούλου.Ελπίζω να υποβληθούν κι άλλες υποψηφιότητες γιατί έχω διακρίνει πολλά δραστήρια και αποτελεσματικά παιδιά.»
Που διακρίνονται στις παραπάνω γραμμές εξουσιαστικές προθέσεις; Αποστασιοποιήθηκα απ’ την αρχή πάνω στο ζήτημα της ηγεσίας και κατηγορηματικά δήλωσα πως όταν προκύψει μια συγκεκριμένη και οριστική νομική μορφή δεν θα διεκδικήσω κι ούτε θα συμμετάσχω σε καμιά διαδικασία. Με δεκάδες κείμενα τους προέτρεπα συνεχώς να προχωρήσουν ταχύτερα στην συγκρότηση ενός νομικού προσώπου και στην εκπόνηση ενός διετούς προγράμματος. Σε κάποιο σημείο αυτής της φάσης μου ξέφυγαν. Έχασα τον έλεγχο. Άρχισαν να συναντιούνται χωρίς την παρουσία μου σε συνευρέσεις. Έτσι πέρασαν έξη μήνες. Εναντιώθηκα σ’ αυτές τις αποκαλούμενες τακτικές συνελεύσεις της «βάσης» που αναφέρεις, όχι μόνο γιατί εγώ τις εύρισκα ανόητες και επικίνδυνες αλλά και επειδή δέχτηκα πολλές προτροπές από μέσα απ’ την κίνηση να επέμβω και να σταματήσω αυτή την άνευ λόγου και λογικής διαδικασία. Θα σου εξηγήσω γιατί θεωρώ πως ήταν άνευ λόγου και λογικής. Εφ’ όσον δεν υπήρχε σταθερός και παγιωμένος αριθμός μελών της Κίνησης κάθε απόφαση που έπαιρνε μια «συνέλευση» με την παρουσία δέκα, ας πούμε μελών ήταν παράτυπη και λογικά, ηθικά και νομικά απαράδεκτη και διαβλητή από την επόμενη συνέλευση στην οποία παραβρίσκονταν οκτώ ας πούμε απ’ τους παρόντες της προηγούμενης «συνέλευσης» και επτά νέα μέλη που είχαν προσχωρήσει στο μεταξύ. Ο ισχυρισμός συνεπώς πως υπήρχαν αποφάσεις γενικών συνελεύσεων που δέσμευαν το σύνολο ήταν αστήρικτες και εκτός στοιχειώδους δικαίου. Αυτές τις ομαδικές χρονοβόρες και εκτρεπτικές ανοησίες θέλησα να εμποδίσω και να επαναφέρω το Πυρ Ομαδόν μετά από έξη μηνών περιπλάνηση και παραπλάνηση και σπατάλη σε δρόμο πραγματοποιήσεων και έτσι, νομοτελειακά ήρθα σε σύγκρουση με τους λαϊκίζοντες που ήταν και επιθετικοί και υβριστικοί και προσβλητικοί και επιπόλαιοι. Σ’ αυτήν ακριβώς τη φάση υποχρεώθηκα να κάνω χρήση του δικαιώματος μου πάνω στον τίτλο και να ζητήσω να τον απελευθερώσουν. Αν όλα τα παραπάνω συνιστούν εξουσιαστικότητα και αποκαλύπτουν σκοτεινές προθέσεις και συμφέροντα τότε θα σημειώσω πως στα πενήντα χρόνια που με χωρίζουν απ’ τον μεγαλύτερο εκ των πολεμίων μου, άλλαξε η έννοια και των λέξεων και των εννοιών. Στη θέση του παρατηρητή σχολιαστή, στη δική σου θέση, θα σημείωνα πως αποκαλύφθηκε πράγματι μια εξουσιαστική πρόθεση αλλά από την αναρχίζουσα και μηδενιστική μερίδα του μορφώματος, που πολύ φοβάμαι πως δεν θα ησυχάσει. Απ’ αυτήν τη φασιστική μειονότητα που προσπάθησε να εμποδίσει μια ανεξάρτητη ομάδα, τη «Θεώρηση», να προβεί στην έκδοση ενός εντύπου, ενώ ιδρυτική προϋπόθεση της Κίνησης είναι η κάθε ομάδα να διατηρεί την πλήρη ανεξαρτησία της.
Για όλα υπάρχουν τα κείμενα αναρτημένα στο ίδιο ετούτο blog. Ελπίζω ωστόσο οι «ασυμβίβαστοι» να συνέλθουν και να εγκαταλείψουν τις ακραίες τους θέσεις γιατί και η Πολιτεία χρειάζεται και το Κέντρο Θεάτρου και Χορού και τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας και οι ιδιώτες χορηγοί και να διαχωρίσουν το πεζοδρόμιο από τον χώρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας και της σφύζουσας ζωής. Αν ανώνυμε σχολιαστή μου είσαι από δαύτους καλύτερα να προσαρμοστείτε γιατί θα παρασύρετε το Δίκανο σας σε γρήγορη διάλυση…
Δευτέρα 19 Μαΐου 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου