Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2008
Απάντηση στην Άννα
Αγαπητή μου Άννα Λάζου.
Σε χαιρετώ.
Πάνω σ’ αυτά που με ρωτάς έχω μερικές απαντήσεις, αν και νομίζω πως κατά το μεγαλύτερο ποσοστό είναι απαντημένα εκ των πραγμάτων.
Το Πυρ Ομαδόν υπήρξε η αρχή των πάντων. Aυτό ήταν μια πρόσκληση προς τις θεατρικές ομάδες να ενωθούν και να επιχειρήσουν διάφορα από κοινού. Υποβλήθηκε και ένα σχεδίασμα αρχών και στόχων. Ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση οι περισσότεροι απ’ όσους υπάρχουν σήμερα στα αρχεία του λεγόμενου "Δίκανου" και οι αρχικές διακηρύξεις έγιναν επίσημες αρχές και προγραμματισμοί. Πολλούς απ’ αυτούς που σήμερα συνθέτουν τη εμφανιζόμενο σχήμα, τους κατασκεύασε η πρωτοβουλία μας. Προσκλήθηκαν δηλαδή ως μονάδες και ενθαρρύνθηκαν να συγκροτήσουν ομάδες. Παράδειγμα η ομάδα «Πείρα(γ)μα» που η Βίβιαν Κραβαρίτη προσκλήθηκε ιδιωτικά στην πρώτη συγκέντρωση και κει διασταυρώθηκε με άλλους και αποφασίστηκε η δημιουργία της ομάδας. Ηθικός αυτουργός το Πυρ Ομαδόν. Παράδειγμα δεύτερο η Χρύσα Δρακοπούλου. Υπάρχει και τρίτο και τέταρτο.
Οι διαφορετικοί ρυθμοί της προόδου της όλης υπόθεσης, οι διαφορετικές αντιλήψεις και ανοίκειες συμπεριφορές με υποχρέωσαν και απέσυρα τον τίτλο του Πυρ Ομαδόν και το μόρφωμα που παρέμεινε πήρε άλλο όνομα. Αυτονόητο είναι συνεπώς πως το Πυρ Ομαδόν υπάρχει αυτούσιο ( και με το ταμείο του ) μέσα σ’ αυτό που είναι το σημερινό σχήμα, και σαν πρόγραμμα και σαν βασική ιδεολογία συνένωσης και συνεργασίας των θεατρικών ομάδων. Κι αυτή η πραγματικότητα δεν μπορεί να μεταβληθεί με όποιες μεθοδεύσεις η στρεβλώσεις επιχειρεί η ματαιοδοξία μερικών.
Παραμένει ωστόσο το ερώτημα αν υπάρχει το «Πυρ Ομαδόν» και σαν αυθύπαρκτη κατάσταση; Και βέβαια υπάρχει.
Η διοργάνωση του εαρινού «Ελα στο φως… Π α ί ζ ω, θα δεις» στο Cabaret Voltaire και σε παράλληλες εκδηλώσεις σε δυο ακόμη χώρους, (έχουν δηλωθεί πέντε συμμετοχές εκτός από τη «Θεώρηση» ) είναι μια δραστηριότητα που αποσκοπεί ακριβώς να δηλώσει πως όχι μόνο υπάρχει αέναη πρόσκληση προς τις ομάδες, ασχέτως αν ανήκουν στο "Δίκανο" η σ’ όποιον άλλο σχηματισμό δημιουργηθεί στο μέλλον, (Δεν υπάρχει, ούτε πρέπει να υπάρχει ασυμβίβαστο ή αντιπαλότητα, πράγμα που είναι αντίθετο με το πνεύμα της πρωτοβουλίας μας ) αλλά πως υπάρχει πρόγραμμα, μέριμνα και στοργή, βοήθεια και συμπαράσταση σε κάθε πρόθεση συγκρότησης ομάδας.
Και εδώ θέλω να τονίσω
προς κάθε κατεύθυνση
πως η «Θεώρηση» και το «Πυρ Ομαδόν» είναι πρόθυμοι να συμπαρασταθούν σε κάθε ομάδα, μικρή η μεγάλη, για την αντιμετώπιση των όποιων προβλημάτων (στέγης, εξοπλισμού, προβολής, παραγωγής κλπ) και παροτρύνουν κάθε ενδιαφερόμενο να μην διστάσει να μας πλησιάσει.
Για το «Πυρ Ομαδόν»
Γιώργος Χατζηδάκης
Σε χαιρετώ.
Πάνω σ’ αυτά που με ρωτάς έχω μερικές απαντήσεις, αν και νομίζω πως κατά το μεγαλύτερο ποσοστό είναι απαντημένα εκ των πραγμάτων.
Το Πυρ Ομαδόν υπήρξε η αρχή των πάντων. Aυτό ήταν μια πρόσκληση προς τις θεατρικές ομάδες να ενωθούν και να επιχειρήσουν διάφορα από κοινού. Υποβλήθηκε και ένα σχεδίασμα αρχών και στόχων. Ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση οι περισσότεροι απ’ όσους υπάρχουν σήμερα στα αρχεία του λεγόμενου "Δίκανου" και οι αρχικές διακηρύξεις έγιναν επίσημες αρχές και προγραμματισμοί. Πολλούς απ’ αυτούς που σήμερα συνθέτουν τη εμφανιζόμενο σχήμα, τους κατασκεύασε η πρωτοβουλία μας. Προσκλήθηκαν δηλαδή ως μονάδες και ενθαρρύνθηκαν να συγκροτήσουν ομάδες. Παράδειγμα η ομάδα «Πείρα(γ)μα» που η Βίβιαν Κραβαρίτη προσκλήθηκε ιδιωτικά στην πρώτη συγκέντρωση και κει διασταυρώθηκε με άλλους και αποφασίστηκε η δημιουργία της ομάδας. Ηθικός αυτουργός το Πυρ Ομαδόν. Παράδειγμα δεύτερο η Χρύσα Δρακοπούλου. Υπάρχει και τρίτο και τέταρτο.
Οι διαφορετικοί ρυθμοί της προόδου της όλης υπόθεσης, οι διαφορετικές αντιλήψεις και ανοίκειες συμπεριφορές με υποχρέωσαν και απέσυρα τον τίτλο του Πυρ Ομαδόν και το μόρφωμα που παρέμεινε πήρε άλλο όνομα. Αυτονόητο είναι συνεπώς πως το Πυρ Ομαδόν υπάρχει αυτούσιο ( και με το ταμείο του ) μέσα σ’ αυτό που είναι το σημερινό σχήμα, και σαν πρόγραμμα και σαν βασική ιδεολογία συνένωσης και συνεργασίας των θεατρικών ομάδων. Κι αυτή η πραγματικότητα δεν μπορεί να μεταβληθεί με όποιες μεθοδεύσεις η στρεβλώσεις επιχειρεί η ματαιοδοξία μερικών.
Παραμένει ωστόσο το ερώτημα αν υπάρχει το «Πυρ Ομαδόν» και σαν αυθύπαρκτη κατάσταση; Και βέβαια υπάρχει.
Η διοργάνωση του εαρινού «Ελα στο φως… Π α ί ζ ω, θα δεις» στο Cabaret Voltaire και σε παράλληλες εκδηλώσεις σε δυο ακόμη χώρους, (έχουν δηλωθεί πέντε συμμετοχές εκτός από τη «Θεώρηση» ) είναι μια δραστηριότητα που αποσκοπεί ακριβώς να δηλώσει πως όχι μόνο υπάρχει αέναη πρόσκληση προς τις ομάδες, ασχέτως αν ανήκουν στο "Δίκανο" η σ’ όποιον άλλο σχηματισμό δημιουργηθεί στο μέλλον, (Δεν υπάρχει, ούτε πρέπει να υπάρχει ασυμβίβαστο ή αντιπαλότητα, πράγμα που είναι αντίθετο με το πνεύμα της πρωτοβουλίας μας ) αλλά πως υπάρχει πρόγραμμα, μέριμνα και στοργή, βοήθεια και συμπαράσταση σε κάθε πρόθεση συγκρότησης ομάδας.
Και εδώ θέλω να τονίσω
προς κάθε κατεύθυνση
πως η «Θεώρηση» και το «Πυρ Ομαδόν» είναι πρόθυμοι να συμπαρασταθούν σε κάθε ομάδα, μικρή η μεγάλη, για την αντιμετώπιση των όποιων προβλημάτων (στέγης, εξοπλισμού, προβολής, παραγωγής κλπ) και παροτρύνουν κάθε ενδιαφερόμενο να μην διστάσει να μας πλησιάσει.
Για το «Πυρ Ομαδόν»
Γιώργος Χατζηδάκης
Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2008
«Πρωινοί Επισκέπτες» στο «Αντιθέατρο»
απ’ τη «Θεώρηση»
Ποιοι είναι αυτοί οι “Πρωινοί Επισκέπτες”, που χτυπάνε το κουδούνι του διαμερίσματος της αγαθής και φιλήσυχης κυρίας στη διάρκεια εκείνου του πρωινού;
Είναι αυτό που δηλώνουν η μήπως αντιπροσωπεύουν ο καθένας τους κάτι άλλο ; Και η γυναίκα που φθάνει απρόσκλητη και αινιγματική, και δηλώνει «σάρτζεντ ντίλερ», τι είναι στην πραγματικότητα;
Μα και το έργο του Γιώργου Χατζηδάκη είναι άραγε σάτιρα, καταγγελία, μήπως ένα κείμενο συμβολικό η απλώς ένα έργο επηρεασμένο από τα κινηματογραφικά θρίλερ;
Δεν είναι μακριά η αποκάλυψη των μυστηριωδών ερωτημάτων, αφού οι «Πρωινοί Επισκέπτες» κάνουν πρεμιέρα την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου στο «Αντιθέατρο», Μοσχονησίων 36, στην πλατεία Αμερικής και εκεί θα παίζονται Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή ως τις 14 Δεκεμβρίου. Ε, ως τότε θα ξεδιαλύνουν όλα!
Και ποιοι λαμπροί ηθοποιοί ερμηνεύουν τα αμφιλεγόμενα πρόσωπα του έργου. Αλφαβητικά: Νίκη Βουγιού, Φιλίτσα Βουλιώτη, Νίκος Γιαννίκας, Ηλίας Νομικός και Μαρία Πανουτσοπούλου. Η σκηνοθεσία είναι του συγγραφέα, η επίβλεψη των κινησιολογικών της Βάσως Πολυμένη, η επιμέλεια των κοστουμιών της Μαρίας Πανουτσοπούλου και η μουσική σύνθεση της Σωτηρίας Κολόζου.
Οι «Πρωινοί Επισκέπτες» είναι η τριακοστή παραγωγή της «Θεώρησης».
Η παράσταση αρχίζει στις 9.30 μ.μ. και το εισιτήριο κοστίζει 15 ευρώ, ενώ οι φοιτητές
και σπουδαστές θα πληρώνουν 8 ευρώ.
Οι Επισκέπτες και άλλα τινά
Χρωστάω χάρη στα πέντε πρόσωπα που συγκεντρώνονται στο διαμέρισμα της κυρίας το πρωινό που διαδραματίζεται το έργο. Πρώτη φορά οι ήρωες ενός θεατρικού με διευκόλυναν τόσο πολύ, μου προσφέρθηκαν τόσο γενναιόδωρα και μου παραχώρησαν τόσες ευκαιρίες να πω, δηλαδή να πουν, καθαρά και άμεσα τόσα απ’ αυτά που η εποχή μας υποβάλλει και επιβάλλει.
Δεν είναι νομίζω σωστό να προχωρήσω περισσότερο γιατί υπάρχει κίνδυνος να στερήσω απ’ το θεατή την έκπληξη της πλοκής, ωστόσο δεν διακινδυνεύω στο παραμικρό αν σας εμπιστευθώ πως προβληματίστηκα πολύ όταν ήρθε η ώρα να χαρακτηρίσω το έργο.
Μήπως πρόκειται για σατιρική κωμωδία, αναρωτήθηκα. Ή του πάει άραγε πιο ταιριαστά κάτι που να περιέχει και το χαρακτηρισμό συμβολισμός; Είναι αναμφισβήτητο πως και η οικοδέσποινα κυρία Καίτη, όπως και η σπουδάστρια Μαρία, και ο επίδοξος συγγραφέας νεαρός Νίκος και ο άνθρωπος του θεού κύριος Ανδρέας Καλλογερόπουλος είναι συμβολικές παρουσίες μιας υπερπολυμορφικής, ιδεολογικά αντιφατικής, συγκεχυμένης και διαταραγμένης κοινωνίας. Είναι όλοι τους ταυτόχρονα πολιορκητές και πολιορκημένοι, θύτες και θύματα , φορείς και φερόμενοι, πλάνητες , πλανητές και παραπλανημένοι, στόχοι και σκοπευτές.
Μετά σκόνταψα στην υποψηφιότητα του όρου ηθογραφία. Και βέβαια περί ηθογραφίας πρόκειται, κατέληξα. Ηθογραφικές φιγούρες δεν είναι τα ανθρωπάκια μου; Αλλά και ο όρος θρίλερ του πάει πολύ περισσότερο και σκόπιμα γίνονται αναφορές στην αμερικάνικη κινηματογραφική μυθολογία. Άλλωστε το σκαρίφημα της μυστηριώδους «Σάρτζεντ» εκεί δεν παραπέμπει;
Όσον αφορά τον οριστικό χαρακτηρισμό του έργου καταλήξτε, σας παρακαλώ εσείς για λογαριασμό μου, ειδ’ άλλως ας ελπίσουμε πως κάποιοι θεωρητικοί μπορεί να καταδεχτούν να επιστρατεύσουν τους σημειολογικούς τους κώδικες και να φωτίσουν κι εμένα και σας.
Γιώργος Χατζηδάκης
απ’ τη «Θεώρηση»
Ποιοι είναι αυτοί οι “Πρωινοί Επισκέπτες”, που χτυπάνε το κουδούνι του διαμερίσματος της αγαθής και φιλήσυχης κυρίας στη διάρκεια εκείνου του πρωινού;
Είναι αυτό που δηλώνουν η μήπως αντιπροσωπεύουν ο καθένας τους κάτι άλλο ; Και η γυναίκα που φθάνει απρόσκλητη και αινιγματική, και δηλώνει «σάρτζεντ ντίλερ», τι είναι στην πραγματικότητα;
Μα και το έργο του Γιώργου Χατζηδάκη είναι άραγε σάτιρα, καταγγελία, μήπως ένα κείμενο συμβολικό η απλώς ένα έργο επηρεασμένο από τα κινηματογραφικά θρίλερ;
Δεν είναι μακριά η αποκάλυψη των μυστηριωδών ερωτημάτων, αφού οι «Πρωινοί Επισκέπτες» κάνουν πρεμιέρα την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου στο «Αντιθέατρο», Μοσχονησίων 36, στην πλατεία Αμερικής και εκεί θα παίζονται Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή ως τις 14 Δεκεμβρίου. Ε, ως τότε θα ξεδιαλύνουν όλα!
Και ποιοι λαμπροί ηθοποιοί ερμηνεύουν τα αμφιλεγόμενα πρόσωπα του έργου. Αλφαβητικά: Νίκη Βουγιού, Φιλίτσα Βουλιώτη, Νίκος Γιαννίκας, Ηλίας Νομικός και Μαρία Πανουτσοπούλου. Η σκηνοθεσία είναι του συγγραφέα, η επίβλεψη των κινησιολογικών της Βάσως Πολυμένη, η επιμέλεια των κοστουμιών της Μαρίας Πανουτσοπούλου και η μουσική σύνθεση της Σωτηρίας Κολόζου.
Οι «Πρωινοί Επισκέπτες» είναι η τριακοστή παραγωγή της «Θεώρησης».
Η παράσταση αρχίζει στις 9.30 μ.μ. και το εισιτήριο κοστίζει 15 ευρώ, ενώ οι φοιτητές
και σπουδαστές θα πληρώνουν 8 ευρώ.
Οι Επισκέπτες και άλλα τινά
Χρωστάω χάρη στα πέντε πρόσωπα που συγκεντρώνονται στο διαμέρισμα της κυρίας το πρωινό που διαδραματίζεται το έργο. Πρώτη φορά οι ήρωες ενός θεατρικού με διευκόλυναν τόσο πολύ, μου προσφέρθηκαν τόσο γενναιόδωρα και μου παραχώρησαν τόσες ευκαιρίες να πω, δηλαδή να πουν, καθαρά και άμεσα τόσα απ’ αυτά που η εποχή μας υποβάλλει και επιβάλλει.
Δεν είναι νομίζω σωστό να προχωρήσω περισσότερο γιατί υπάρχει κίνδυνος να στερήσω απ’ το θεατή την έκπληξη της πλοκής, ωστόσο δεν διακινδυνεύω στο παραμικρό αν σας εμπιστευθώ πως προβληματίστηκα πολύ όταν ήρθε η ώρα να χαρακτηρίσω το έργο.
Μήπως πρόκειται για σατιρική κωμωδία, αναρωτήθηκα. Ή του πάει άραγε πιο ταιριαστά κάτι που να περιέχει και το χαρακτηρισμό συμβολισμός; Είναι αναμφισβήτητο πως και η οικοδέσποινα κυρία Καίτη, όπως και η σπουδάστρια Μαρία, και ο επίδοξος συγγραφέας νεαρός Νίκος και ο άνθρωπος του θεού κύριος Ανδρέας Καλλογερόπουλος είναι συμβολικές παρουσίες μιας υπερπολυμορφικής, ιδεολογικά αντιφατικής, συγκεχυμένης και διαταραγμένης κοινωνίας. Είναι όλοι τους ταυτόχρονα πολιορκητές και πολιορκημένοι, θύτες και θύματα , φορείς και φερόμενοι, πλάνητες , πλανητές και παραπλανημένοι, στόχοι και σκοπευτές.
Μετά σκόνταψα στην υποψηφιότητα του όρου ηθογραφία. Και βέβαια περί ηθογραφίας πρόκειται, κατέληξα. Ηθογραφικές φιγούρες δεν είναι τα ανθρωπάκια μου; Αλλά και ο όρος θρίλερ του πάει πολύ περισσότερο και σκόπιμα γίνονται αναφορές στην αμερικάνικη κινηματογραφική μυθολογία. Άλλωστε το σκαρίφημα της μυστηριώδους «Σάρτζεντ» εκεί δεν παραπέμπει;
Όσον αφορά τον οριστικό χαρακτηρισμό του έργου καταλήξτε, σας παρακαλώ εσείς για λογαριασμό μου, ειδ’ άλλως ας ελπίσουμε πως κάποιοι θεωρητικοί μπορεί να καταδεχτούν να επιστρατεύσουν τους σημειολογικούς τους κώδικες και να φωτίσουν κι εμένα και σας.
Γιώργος Χατζηδάκης
Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2008
Πυρ Ομαδον - Νέος κύκλος
( Όταν η ανάγκη να “φανούμε”, έστω και λίγο,
υποβαθμίζει και προδίδει μια προσδοκία )
Ακόμα δεν έχω καταλάβει τι συμβαίνει με τους πρώην αυλιζόμενους υπό το στέγαστρο του «Πυρ Ομαδόν». Μετά τον πανηγυρισμό του Μαρίνου, όταν καταλύθηκε η δεσποτεία μου, (!) πραγματοποιήθηκε το φεστιβάλ στο Bios και η μαρτυρία είναι πως - στις προδιαγραφές του - διεξάχθηκε με επιτυχία.
Καλά και άγια. Έγινε κι ένα πάρτι, έμαθα, στου Στρέφη που και κείνο είχε επιτυχία. Καλύτερα και αγιότερα. Θα γίνει κι ένα ακόμα φεστιβάλ πιθανολογώ. Έκανε λοιπόν η κάθε ομάδα μια παράσταση τον Ιούνιο και θα ξανακάνει κι άλλη μια τον Μάρτιο η τον Απρίλιο η τον Μάιο. Αν δε στερέψει το ενδιαφέρον και η ζέση όσων σήμερα συντηρούν τα της αφετηρίας. Αναφέρετε, μαθαίνω, πως διατηρείτε πάνω από 50 μέλη αλλά στις συγκεντρώσεις σας παρίστανται εκπρόσωποι μόνο από καμιά δεκαριά ομάδες, πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι. Μαθαίνω επίσης πως ακόμα γίνονται συζητήσεις για το καταστατικό κι ακούγονται τα αυτά, μόνο που δεν τις λέτε πια «Γενικές Συνελεύσεις». Κρίμα, ήταν τόσο ηχηρό.
Θα γίνει κι ένα ακόμα πάρτι, λέω εγώ. Μπορεί και δυο. Ειπώθηκαν και μερικά ηχηρά σε μια συνάντηση που έγινε στην Εταιρεία Σκηνοθετών. Μπορεί να ξαναγίνει και να ξαναειπωθούν άλλα τόσα. Αυτό ήταν λοιπόν; Στο μεταξύ, παιδιά μου, πολύ νερό κύλησε στα ποτάμια… Απ’ τον Ιούνιο του 2007 που βγήκε στον αέρα το σάλπισμα της «Θεώρησης» (Είχε προηγηθεί προεργασία απ’ το Μάρτιο) πάει ενάμισης χρόνος.
Τι έγιναν οι στόχοι που τάξαμε;
-Που είναι το μόνιμο εντευκτήριο όπου θα συναντιούνται τα μέλη των ομάδων με την έκθεση των στοιχείων της δραστηριότητας καθεμιάς ομάδας;
-Που είναι οι χώροι προβών;
-Που είναι οι διαρκείς κύκλοι παραστάσεων;
-Που είναι τα σεμινάρια και πιο ειδικά τα σεμινάρια ελληνικού θεάτρου για αλλοδαπούς νέους;
-Που είναι τα θεματικά φεστιβάλς;
-Που είναι τα σχέδια για αυτοχρηματοδότηση;
-Που είναι η προσέγγιση, σχέση και συνεργασία με τους Πολιτιστικούς Συλλόγους του Λεκανοπεδίου, που θα μπορούσε να προκύψει ένα ισχυρό πλέγμα πολυποίκιλων ανταλλαγών με παραστάσεις, σεμινάρια, ομιλίες, μαθήματα, αλλά και με πόρους!
-Που είναι οι προσεγγίσεις στα ευρωπαϊκά προγράμματα και οι ανταλλαγές με άλλες χώρες;
-Που είναι οι συντονισμένες ενέργειες για συμμετοχή των παραγωγών των ομάδων στις καλοκαιρινές πολιτιστικές διοργανώσεις και φεστιβάλ όλης της χώρας:
-Που είναι οι προτάσεις στην ΕΡΤ για συνεταιρικές παραγωγές;
-Που είναι η συμμετοχή των καταξιωμένων ομάδων (Abovo, Κρίσιμη Μάζα, Χώρος, Theatre Lab Company κ.α)
Και το κυριότερο:
Που είναι το θεσμοθετημένο και επισημοποιημένο πνευματικό και παρεμβατικό όργανο που ευαγγελιστήκαμε πως θα δημιουργηθεί απ’ την ένωση των ομάδων και που θα είχε λόγο αξιωματικό στη διαμόρφωση κάθε πολιτιστικού ζητήματος και άποψη για την επιλογή των προσώπων, το ήθος και το κύρος τους;
Γιατί, ρε παιδιά, περιοριστήκατε στα εύκολα της ιδρυτικής μου εισήγησης και κωλώσατε στα δύσκολα; Τόση ήταν η κάψα σας για μια παράσταση, για μια στιγμιαία εμφάνιση, που απεμπολήσατε την προοπτική για σπουδαιότερα;
Τι λες τώρα καλέ μου Σταμάτη για όλα αυτά τα οράματα που κάποτε τα συμμερίστηκες; (Γιατί δε μου ‘στειλες το περιοδικό, τιμής ένεκεν, για την ιδέα μου και την επιμονή μου σχετικά μ’ αυτό; ΆΠΡΕΠΟ! ) Και συ Κώστα Δριμυλή με τα «εργατικά» κουνελάκια σου και τα μαρούλια τους; Πως τα βλέπεις τώρα τα πράγματα;
Υπάρχει ακόμα περιθώριο, φίλοι μου και πρέπει να το βρείτε και να το αξιοποιήσετε.
Μην αφήσετε μια ωραία και γενναία πρωτοβουλία να γίνει εργαλείο σε προσωπικές μωροφιλοδοξίες, σε στιγμιαίες ικανοποιήσεις, σε αλλοπρόσαλλες επιδιώξεις και σε αγοραίες συμπεριφορές. Αλεξάνδρα (θέλησα να σε πάρω για τη γιορτή σου αλλά δεν ξέρω σε τι καθεστώς σχέσεων βρισκόμαστε) έγινε το καταστατικό; - τουλάχιστον αυτό;
Γκίγκυ Αργυροπούλου, Sofi Utin, Κώστα Δαλακούρα, Ίλια Λαακίδου, Τζωρτζίνα Κακουδάκη, Γιάννη Συναΐδη, Δημήτρη Τσιάμη, Κέλυ Σταμουλάκη, Μάρη και Λεωνίδα, Άννα Ζεβελάκη,Βαγγέλη Παπαδάκη, Παντελή Παντελόγλου, Έλενα Βόγλη, Μαρίλη Μαστραντώνη, Θέκλα Μαντέλη, Νίκο Μάκκα, Ιωάννα Σταυροπούλου, Γιάννη Μιχαλακούκο, Μιλένα Παρθενίου, Τάκη Σαρρή, Βασίλη Νούλα, Βούλα Καρακουλάκου , Αγγελική Δαρλάση, Αθηνά Κεφαλά, Άννα Λάζου, Ελισσαίε Βλάχο, Χρυσάνθη Γεωργαντίδου, Νίκο Σακαλίδη, Δημήτρη Δημητρακόπουλε, Νίκο Γιούσεφ, Ειρήνη Τζαβάρα, σας χαιρετώ.
Και σεις, οι άλλοι φίλοι, που μετά την πρώτη σας παρουσία στην αρχική μας συνάντηση, σιωπήσατε, αφήστε και πάλι το ενδιαφέρον σας να εκδηλωθεί εκ νέου… Μην αποθαρρύνεστε.. Κι όποια ενοχλητικά κι αν ακούσατε στις συναντήσεις, άσχετα και άστοχα κι αυτά αναπόφευκτα είναι. Μην παραγνωρίζετε πως το βασικό στοιχείο τέτοιων συνευρέσεων είναι η πολυσυλλεκτικότητα και ο πλουραλισμός. «Κάθε καρυδιάς καρύδι» που λέει ο λαός. Το «Πυρ Ομαδόν» δεν ξεκίνησε να είναι ένα κλειστό κλαμπ. Αυτοί που δεν κολλήσανε άλλωστε «την έκαναν» από μόνοι τους. Οι ταλαντεύσεις είναι αναπόφευκτες και ίσως σε κάποιο βαθμό είναι και δημιουργικές. Πιο ειδικά απευθύνομαι στους «Θεατροΐσκιωτους», Γιώργο Κουρνέση και Γιάννη Σπουργιτάκη, στους «Πολυμήχανους» Αντωνία Βαλιανάτου και Γιώργο Ντούση, στην «Αρένα», Αλέξανδρο Σωτηρίου και Εύα Σιμάτου, στους «Νυχτόβιους», Χριστίνα Γκόλια, στη «Συνθήκη», Δέσποινα Πόγκα και Μαρία Μακρή, στην «Ερω» Κωνσταντίνα Σταθοπούλου, στους «Κορύβαντες», Ανδρέα Θεοχάρη και Κλαίρη Γιαννακάκη, στους «Αυτόπτες Μάρτυρες» Δώρα Θωμοπούλου και σ’ όσους ήρθαν αρχικά και μετά τους έχασα. Σας περιμένω.
Γιώργος Χατζηδάκης
Υ.Γ. Των πιο πολλών απ’ όσους αναφέρω πιο πάνω έχω στο αρχείο του «Πυρ Ομαδόν» τις μαγνητοσκοπημένες συνεντεύξεις τους με το ιστορικό των ομάδων τους από την «Συνάντηση» στο «Άλεκτον».
Έλα στο φως… Π α ί ζ ω, θα δεις!
Με τον ανωτέρω τίτλο και με το πλαίσιο του «Πυρ Ομαδόν» θα διοργανωθεί ένα δίμηνο εκδηλώσεων που θα στεγαστούν από 10 Απριλίου έως 7 Ιουνίου 2009 στους χώρους του Cabaret Voltaire και Αντιθεάτρου, σε παράλληλες παρουσιάσεις. Στα πλαίσια αυτής της διοργάνωσης θα διεξαχθούν θεατρικές παραστάσεις, σεμινάρια και αναλόγια και άλλες συναφείς εκδηλώσεις.
Όσες θεατρικές ομάδες η άτομα ενδιαφέρονται να συμπεριληφθούν στη διοργάνωση «Έλα στο φως…Π α ί ζ ω, θα δεις!...» ας επικοινωνήσουν με το Γιώργο Χατζηδάκη 6972260323 hatgeo@otenet.gr
Σαφώς και δεν αποκλείεται η συμμετοχή κανενός.
Τι θα κάνει φέτος η «Θεώρηση»;
Συμπληρώσαμε τον περασμένο Αύγουστο το Πρόγραμμα που επί πέντε χρόνια δουλέψαμε, έξη μήνες κάθε καλοκαίρι ανιχνεύοντας , θεατροποιώντας και παρουσιάζοντας προϊστορικούς μύθους του Ψηλορείτη και της περιοχής του Μυλοποτάμου και του Αμαρίου.
Στα πλαίσια αυτά, σε συνεργασία με τοπικούς μελετητές και με την υποστήριξη του τοπικού φεστιβάλ Ταλλαία και την αρωγή της Νομαρχίας Ρεθύμνου και των Δήμων Κουλούκωνα και Συβρίτου, γράψαμε και ανεβάσαμε πέντε έργα τα οποία παρουσιάσαμε σε 38 εν συνόλω παραστάσεις σε χωριά και κωμοπόλεις της περιοχής. Τα έργα που παρουσιάστηκαν σ’ αυτό το διάστημα ήταν «Η Αρπαγή της Ευρώπης», «Τάλως», «Χορτάτσης και Εργίνα», «Φρονίμη, η πριγκίπισσα της Αξού» και το περασμένο καλοκαίρι τις «Αλοΐδες».
Κατ’ αρχήν θα επαναλάβουμε στις 31 Οκτωβρίου στο Cabaret Voltaire (Μαραθώνος 30) την περυσινή μας παραγωγή «Μόλις θυμούμαι πια τους ποιητές» σε κείμενα και σκηνοθεσία της Μαίης Σεβαστοπούλου και μουσική της Σωτηρίας Κολόζου. Οι παραστάσεις θα δίνονται Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή 8.30 μ.μ. μέχρι το τέλος Νοεμβρίου.
Δεν μπορεί ακόμα να προβλεφθεί η ακριβής ημερομηνία της πρεμιέρας του έργου του Γιώργου Χατζηδάκη «Πρωινοί Επισκέπτες» που θα γίνει στο «Αντιθέατρο» της Μαρίας Ξενουδάκη ¨(Μοσχονησίων 36) και θα παίζεται Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή από το τέλος Οκτωβρίου ( πιθανόν από 31/10) ως τις γιορτές των Χριστουγέννων. Η σκηνοθεσία του συγγραφέα. Παίζουν οι ηθοποιοί Νίκη Βουγιού, Μαρία Γεωργοπούλου, Φιλίτσα Βουλιώτη, Ηλίας Νομικός και Νίκος Γιαννίκας.
Επίσης για τις 25 Φεβρουαρίου στο Cabaret Voltaire προετοιμάζεται από τώρα ένα θέαμα Καμπαρέ με μουσική και τραγούδια, σε κείμενα και σκηνοθεσία του Γιώργου Χατζηδάκη. Στους ρόλους η Μαρία Δαβίλλα και η Χριστίνα Παπαβασιλείου.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Χώρος άνετος, κατάλληλα εξοπλισμένος , σε κεντρικό σημείο διατίθεται για Σεμινάρια και Πρόβες . Επικοινωνήστε : 6974408016 και 6944513308
Για όποιους ενδιαφέρονται για τα πριν του «Πυρ Ομαδόν» υπάρχει αρχείο:
http://www.omadestheater.blogspot.com/
www.theorisi.gr
και Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ
υποβαθμίζει και προδίδει μια προσδοκία )
Ακόμα δεν έχω καταλάβει τι συμβαίνει με τους πρώην αυλιζόμενους υπό το στέγαστρο του «Πυρ Ομαδόν». Μετά τον πανηγυρισμό του Μαρίνου, όταν καταλύθηκε η δεσποτεία μου, (!) πραγματοποιήθηκε το φεστιβάλ στο Bios και η μαρτυρία είναι πως - στις προδιαγραφές του - διεξάχθηκε με επιτυχία.
Καλά και άγια. Έγινε κι ένα πάρτι, έμαθα, στου Στρέφη που και κείνο είχε επιτυχία. Καλύτερα και αγιότερα. Θα γίνει κι ένα ακόμα φεστιβάλ πιθανολογώ. Έκανε λοιπόν η κάθε ομάδα μια παράσταση τον Ιούνιο και θα ξανακάνει κι άλλη μια τον Μάρτιο η τον Απρίλιο η τον Μάιο. Αν δε στερέψει το ενδιαφέρον και η ζέση όσων σήμερα συντηρούν τα της αφετηρίας. Αναφέρετε, μαθαίνω, πως διατηρείτε πάνω από 50 μέλη αλλά στις συγκεντρώσεις σας παρίστανται εκπρόσωποι μόνο από καμιά δεκαριά ομάδες, πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι. Μαθαίνω επίσης πως ακόμα γίνονται συζητήσεις για το καταστατικό κι ακούγονται τα αυτά, μόνο που δεν τις λέτε πια «Γενικές Συνελεύσεις». Κρίμα, ήταν τόσο ηχηρό.
Θα γίνει κι ένα ακόμα πάρτι, λέω εγώ. Μπορεί και δυο. Ειπώθηκαν και μερικά ηχηρά σε μια συνάντηση που έγινε στην Εταιρεία Σκηνοθετών. Μπορεί να ξαναγίνει και να ξαναειπωθούν άλλα τόσα. Αυτό ήταν λοιπόν; Στο μεταξύ, παιδιά μου, πολύ νερό κύλησε στα ποτάμια… Απ’ τον Ιούνιο του 2007 που βγήκε στον αέρα το σάλπισμα της «Θεώρησης» (Είχε προηγηθεί προεργασία απ’ το Μάρτιο) πάει ενάμισης χρόνος.
Τι έγιναν οι στόχοι που τάξαμε;
-Που είναι το μόνιμο εντευκτήριο όπου θα συναντιούνται τα μέλη των ομάδων με την έκθεση των στοιχείων της δραστηριότητας καθεμιάς ομάδας;
-Που είναι οι χώροι προβών;
-Που είναι οι διαρκείς κύκλοι παραστάσεων;
-Που είναι τα σεμινάρια και πιο ειδικά τα σεμινάρια ελληνικού θεάτρου για αλλοδαπούς νέους;
-Που είναι τα θεματικά φεστιβάλς;
-Που είναι τα σχέδια για αυτοχρηματοδότηση;
-Που είναι η προσέγγιση, σχέση και συνεργασία με τους Πολιτιστικούς Συλλόγους του Λεκανοπεδίου, που θα μπορούσε να προκύψει ένα ισχυρό πλέγμα πολυποίκιλων ανταλλαγών με παραστάσεις, σεμινάρια, ομιλίες, μαθήματα, αλλά και με πόρους!
-Που είναι οι προσεγγίσεις στα ευρωπαϊκά προγράμματα και οι ανταλλαγές με άλλες χώρες;
-Που είναι οι συντονισμένες ενέργειες για συμμετοχή των παραγωγών των ομάδων στις καλοκαιρινές πολιτιστικές διοργανώσεις και φεστιβάλ όλης της χώρας:
-Που είναι οι προτάσεις στην ΕΡΤ για συνεταιρικές παραγωγές;
-Που είναι η συμμετοχή των καταξιωμένων ομάδων (Abovo, Κρίσιμη Μάζα, Χώρος, Theatre Lab Company κ.α)
Και το κυριότερο:
Που είναι το θεσμοθετημένο και επισημοποιημένο πνευματικό και παρεμβατικό όργανο που ευαγγελιστήκαμε πως θα δημιουργηθεί απ’ την ένωση των ομάδων και που θα είχε λόγο αξιωματικό στη διαμόρφωση κάθε πολιτιστικού ζητήματος και άποψη για την επιλογή των προσώπων, το ήθος και το κύρος τους;
Γιατί, ρε παιδιά, περιοριστήκατε στα εύκολα της ιδρυτικής μου εισήγησης και κωλώσατε στα δύσκολα; Τόση ήταν η κάψα σας για μια παράσταση, για μια στιγμιαία εμφάνιση, που απεμπολήσατε την προοπτική για σπουδαιότερα;
Τι λες τώρα καλέ μου Σταμάτη για όλα αυτά τα οράματα που κάποτε τα συμμερίστηκες; (Γιατί δε μου ‘στειλες το περιοδικό, τιμής ένεκεν, για την ιδέα μου και την επιμονή μου σχετικά μ’ αυτό; ΆΠΡΕΠΟ! ) Και συ Κώστα Δριμυλή με τα «εργατικά» κουνελάκια σου και τα μαρούλια τους; Πως τα βλέπεις τώρα τα πράγματα;
Υπάρχει ακόμα περιθώριο, φίλοι μου και πρέπει να το βρείτε και να το αξιοποιήσετε.
Μην αφήσετε μια ωραία και γενναία πρωτοβουλία να γίνει εργαλείο σε προσωπικές μωροφιλοδοξίες, σε στιγμιαίες ικανοποιήσεις, σε αλλοπρόσαλλες επιδιώξεις και σε αγοραίες συμπεριφορές. Αλεξάνδρα (θέλησα να σε πάρω για τη γιορτή σου αλλά δεν ξέρω σε τι καθεστώς σχέσεων βρισκόμαστε) έγινε το καταστατικό; - τουλάχιστον αυτό;
Γκίγκυ Αργυροπούλου, Sofi Utin, Κώστα Δαλακούρα, Ίλια Λαακίδου, Τζωρτζίνα Κακουδάκη, Γιάννη Συναΐδη, Δημήτρη Τσιάμη, Κέλυ Σταμουλάκη, Μάρη και Λεωνίδα, Άννα Ζεβελάκη,Βαγγέλη Παπαδάκη, Παντελή Παντελόγλου, Έλενα Βόγλη, Μαρίλη Μαστραντώνη, Θέκλα Μαντέλη, Νίκο Μάκκα, Ιωάννα Σταυροπούλου, Γιάννη Μιχαλακούκο, Μιλένα Παρθενίου, Τάκη Σαρρή, Βασίλη Νούλα, Βούλα Καρακουλάκου , Αγγελική Δαρλάση, Αθηνά Κεφαλά, Άννα Λάζου, Ελισσαίε Βλάχο, Χρυσάνθη Γεωργαντίδου, Νίκο Σακαλίδη, Δημήτρη Δημητρακόπουλε, Νίκο Γιούσεφ, Ειρήνη Τζαβάρα, σας χαιρετώ.
Και σεις, οι άλλοι φίλοι, που μετά την πρώτη σας παρουσία στην αρχική μας συνάντηση, σιωπήσατε, αφήστε και πάλι το ενδιαφέρον σας να εκδηλωθεί εκ νέου… Μην αποθαρρύνεστε.. Κι όποια ενοχλητικά κι αν ακούσατε στις συναντήσεις, άσχετα και άστοχα κι αυτά αναπόφευκτα είναι. Μην παραγνωρίζετε πως το βασικό στοιχείο τέτοιων συνευρέσεων είναι η πολυσυλλεκτικότητα και ο πλουραλισμός. «Κάθε καρυδιάς καρύδι» που λέει ο λαός. Το «Πυρ Ομαδόν» δεν ξεκίνησε να είναι ένα κλειστό κλαμπ. Αυτοί που δεν κολλήσανε άλλωστε «την έκαναν» από μόνοι τους. Οι ταλαντεύσεις είναι αναπόφευκτες και ίσως σε κάποιο βαθμό είναι και δημιουργικές. Πιο ειδικά απευθύνομαι στους «Θεατροΐσκιωτους», Γιώργο Κουρνέση και Γιάννη Σπουργιτάκη, στους «Πολυμήχανους» Αντωνία Βαλιανάτου και Γιώργο Ντούση, στην «Αρένα», Αλέξανδρο Σωτηρίου και Εύα Σιμάτου, στους «Νυχτόβιους», Χριστίνα Γκόλια, στη «Συνθήκη», Δέσποινα Πόγκα και Μαρία Μακρή, στην «Ερω» Κωνσταντίνα Σταθοπούλου, στους «Κορύβαντες», Ανδρέα Θεοχάρη και Κλαίρη Γιαννακάκη, στους «Αυτόπτες Μάρτυρες» Δώρα Θωμοπούλου και σ’ όσους ήρθαν αρχικά και μετά τους έχασα. Σας περιμένω.
Γιώργος Χατζηδάκης
Υ.Γ. Των πιο πολλών απ’ όσους αναφέρω πιο πάνω έχω στο αρχείο του «Πυρ Ομαδόν» τις μαγνητοσκοπημένες συνεντεύξεις τους με το ιστορικό των ομάδων τους από την «Συνάντηση» στο «Άλεκτον».
Έλα στο φως… Π α ί ζ ω, θα δεις!
Με τον ανωτέρω τίτλο και με το πλαίσιο του «Πυρ Ομαδόν» θα διοργανωθεί ένα δίμηνο εκδηλώσεων που θα στεγαστούν από 10 Απριλίου έως 7 Ιουνίου 2009 στους χώρους του Cabaret Voltaire και Αντιθεάτρου, σε παράλληλες παρουσιάσεις. Στα πλαίσια αυτής της διοργάνωσης θα διεξαχθούν θεατρικές παραστάσεις, σεμινάρια και αναλόγια και άλλες συναφείς εκδηλώσεις.
Όσες θεατρικές ομάδες η άτομα ενδιαφέρονται να συμπεριληφθούν στη διοργάνωση «Έλα στο φως…Π α ί ζ ω, θα δεις!...» ας επικοινωνήσουν με το Γιώργο Χατζηδάκη 6972260323 hatgeo@otenet.gr
Σαφώς και δεν αποκλείεται η συμμετοχή κανενός.
Τι θα κάνει φέτος η «Θεώρηση»;
Συμπληρώσαμε τον περασμένο Αύγουστο το Πρόγραμμα που επί πέντε χρόνια δουλέψαμε, έξη μήνες κάθε καλοκαίρι ανιχνεύοντας , θεατροποιώντας και παρουσιάζοντας προϊστορικούς μύθους του Ψηλορείτη και της περιοχής του Μυλοποτάμου και του Αμαρίου.
Στα πλαίσια αυτά, σε συνεργασία με τοπικούς μελετητές και με την υποστήριξη του τοπικού φεστιβάλ Ταλλαία και την αρωγή της Νομαρχίας Ρεθύμνου και των Δήμων Κουλούκωνα και Συβρίτου, γράψαμε και ανεβάσαμε πέντε έργα τα οποία παρουσιάσαμε σε 38 εν συνόλω παραστάσεις σε χωριά και κωμοπόλεις της περιοχής. Τα έργα που παρουσιάστηκαν σ’ αυτό το διάστημα ήταν «Η Αρπαγή της Ευρώπης», «Τάλως», «Χορτάτσης και Εργίνα», «Φρονίμη, η πριγκίπισσα της Αξού» και το περασμένο καλοκαίρι τις «Αλοΐδες».
Κατ’ αρχήν θα επαναλάβουμε στις 31 Οκτωβρίου στο Cabaret Voltaire (Μαραθώνος 30) την περυσινή μας παραγωγή «Μόλις θυμούμαι πια τους ποιητές» σε κείμενα και σκηνοθεσία της Μαίης Σεβαστοπούλου και μουσική της Σωτηρίας Κολόζου. Οι παραστάσεις θα δίνονται Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή 8.30 μ.μ. μέχρι το τέλος Νοεμβρίου.
Δεν μπορεί ακόμα να προβλεφθεί η ακριβής ημερομηνία της πρεμιέρας του έργου του Γιώργου Χατζηδάκη «Πρωινοί Επισκέπτες» που θα γίνει στο «Αντιθέατρο» της Μαρίας Ξενουδάκη ¨(Μοσχονησίων 36) και θα παίζεται Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή από το τέλος Οκτωβρίου ( πιθανόν από 31/10) ως τις γιορτές των Χριστουγέννων. Η σκηνοθεσία του συγγραφέα. Παίζουν οι ηθοποιοί Νίκη Βουγιού, Μαρία Γεωργοπούλου, Φιλίτσα Βουλιώτη, Ηλίας Νομικός και Νίκος Γιαννίκας.
Επίσης για τις 25 Φεβρουαρίου στο Cabaret Voltaire προετοιμάζεται από τώρα ένα θέαμα Καμπαρέ με μουσική και τραγούδια, σε κείμενα και σκηνοθεσία του Γιώργου Χατζηδάκη. Στους ρόλους η Μαρία Δαβίλλα και η Χριστίνα Παπαβασιλείου.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Χώρος άνετος, κατάλληλα εξοπλισμένος , σε κεντρικό σημείο διατίθεται για Σεμινάρια και Πρόβες . Επικοινωνήστε : 6974408016 και 6944513308
Για όποιους ενδιαφέρονται για τα πριν του «Πυρ Ομαδόν» υπάρχει αρχείο:
http://www.omadestheater.blogspot.com/
www.theorisi.gr
και Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ
Δευτέρα 19 Μαΐου 2008
Απάντηση στον σχολιστή μου SOURIAL
Απάντηση στον σχολιαστή μου Sourial
Δεν καλοδιακρίνω φίλτατε Sourial το νόημα του σχολίου σου δεν μου επιτρέπεται όμως ν’ αφήσω αναπάντητο τον υπαινιγμό για τους «κάποιους που θέλουν να χρησιμοποιήσουν τις συλλογικότητες για να εξυπηρετήσουν τις φιλοδοξίες και τα συμφέροντά τους» κι επειδή αυτήν την ανοησία και την
συκοφαντία μου εκτοξεύουν κι άλλοι κακοπροαίρετα σπεύδω να απαντήσω.
Απ’ την αρχή δήλωσα πως δεν έχω καμιά ηγετική φιλοδοξία στο όποιο σχήμα προέκυπτε απ’ την ένωση των ομάδων. Κι αυτή ήταν μια σταθερή, ειλικρινής και αδιαπραγμάτευτη θέση και φυσικά εξακολουθεί να είναι. Σαν απόδειξη σου παραθέτω λίγες αράδες από κείμενο που απηύθυνα στο «Πυρ Ομαδόν» που αποδεικνύει κάθε άλλο παρά εξουσιαστικές προθέσεις.
«Για την διευκολυνθεί η λειτουργία της Κίνησης των πρώτες άμεσων ενεργειών προτείνω να δημιουργηθεί μια άτυπη και προσωρινή πενταμελής επιτροπή, αν και κατά τη γνώμη μου σκιωδώς υπάρχει ήδη, θα πρέπει ωστόσο να τεθούν υποψηφιότητες και προτάσεις. Η δική μου πρόταση, (δεν μπορώ να προδικάσω την έγκρισή σας η την συγκατάθεση των προτεινομένων) για να μην αργούμε είναι πενταμελής προεδρεύουσα ομάδα ο Κώστας Δριμυλής, ο Σταμάτης Ευσταθίου, ο Γιάννης Συναΐδης, η Κέλλυ Σταμουλάκη και η Έλενα Βόγλη και με τους Κώστα Δαλακούρα, Νίκο Μάκκα, Μαρίνο Μουζάκη, Παρασκευή Καλογεράκη, Ειρήνη Τζαβάρα, Χρυσάνθη Γεωργαντίδου, Τζωρτζίνα Κακουδάκη, Γκίγκη Αργυροπούλου, Λεωνίδα Σούλη, Αλεξάνδρα Κολέτσου, Γιάννη Μιχαλακούκο και τον υπογραφόμενο να αναλάβουμε επί μέρους καίριους τομείς σε τριμελείς υποεπιτροπές ενεργειών. Για την Θεσσαλονίκη η Τίνα Σταματοπούλου.Ελπίζω να υποβληθούν κι άλλες υποψηφιότητες γιατί έχω διακρίνει πολλά δραστήρια και αποτελεσματικά παιδιά.»
Που διακρίνονται στις παραπάνω γραμμές εξουσιαστικές προθέσεις; Αποστασιοποιήθηκα απ’ την αρχή πάνω στο ζήτημα της ηγεσίας και κατηγορηματικά δήλωσα πως όταν προκύψει μια συγκεκριμένη και οριστική νομική μορφή δεν θα διεκδικήσω κι ούτε θα συμμετάσχω σε καμιά διαδικασία. Με δεκάδες κείμενα τους προέτρεπα συνεχώς να προχωρήσουν ταχύτερα στην συγκρότηση ενός νομικού προσώπου και στην εκπόνηση ενός διετούς προγράμματος. Σε κάποιο σημείο αυτής της φάσης μου ξέφυγαν. Έχασα τον έλεγχο. Άρχισαν να συναντιούνται χωρίς την παρουσία μου σε συνευρέσεις. Έτσι πέρασαν έξη μήνες. Εναντιώθηκα σ’ αυτές τις αποκαλούμενες τακτικές συνελεύσεις της «βάσης» που αναφέρεις, όχι μόνο γιατί εγώ τις εύρισκα ανόητες και επικίνδυνες αλλά και επειδή δέχτηκα πολλές προτροπές από μέσα απ’ την κίνηση να επέμβω και να σταματήσω αυτή την άνευ λόγου και λογικής διαδικασία. Θα σου εξηγήσω γιατί θεωρώ πως ήταν άνευ λόγου και λογικής. Εφ’ όσον δεν υπήρχε σταθερός και παγιωμένος αριθμός μελών της Κίνησης κάθε απόφαση που έπαιρνε μια «συνέλευση» με την παρουσία δέκα, ας πούμε μελών ήταν παράτυπη και λογικά, ηθικά και νομικά απαράδεκτη και διαβλητή από την επόμενη συνέλευση στην οποία παραβρίσκονταν οκτώ ας πούμε απ’ τους παρόντες της προηγούμενης «συνέλευσης» και επτά νέα μέλη που είχαν προσχωρήσει στο μεταξύ. Ο ισχυρισμός συνεπώς πως υπήρχαν αποφάσεις γενικών συνελεύσεων που δέσμευαν το σύνολο ήταν αστήρικτες και εκτός στοιχειώδους δικαίου. Αυτές τις ομαδικές χρονοβόρες και εκτρεπτικές ανοησίες θέλησα να εμποδίσω και να επαναφέρω το Πυρ Ομαδόν μετά από έξη μηνών περιπλάνηση και παραπλάνηση και σπατάλη σε δρόμο πραγματοποιήσεων και έτσι, νομοτελειακά ήρθα σε σύγκρουση με τους λαϊκίζοντες που ήταν και επιθετικοί και υβριστικοί και προσβλητικοί και επιπόλαιοι. Σ’ αυτήν ακριβώς τη φάση υποχρεώθηκα να κάνω χρήση του δικαιώματος μου πάνω στον τίτλο και να ζητήσω να τον απελευθερώσουν. Αν όλα τα παραπάνω συνιστούν εξουσιαστικότητα και αποκαλύπτουν σκοτεινές προθέσεις και συμφέροντα τότε θα σημειώσω πως στα πενήντα χρόνια που με χωρίζουν απ’ τον μεγαλύτερο εκ των πολεμίων μου, άλλαξε η έννοια και των λέξεων και των εννοιών. Στη θέση του παρατηρητή σχολιαστή, στη δική σου θέση, θα σημείωνα πως αποκαλύφθηκε πράγματι μια εξουσιαστική πρόθεση αλλά από την αναρχίζουσα και μηδενιστική μερίδα του μορφώματος, που πολύ φοβάμαι πως δεν θα ησυχάσει. Απ’ αυτήν τη φασιστική μειονότητα που προσπάθησε να εμποδίσει μια ανεξάρτητη ομάδα, τη «Θεώρηση», να προβεί στην έκδοση ενός εντύπου, ενώ ιδρυτική προϋπόθεση της Κίνησης είναι η κάθε ομάδα να διατηρεί την πλήρη ανεξαρτησία της.
Για όλα υπάρχουν τα κείμενα αναρτημένα στο ίδιο ετούτο blog. Ελπίζω ωστόσο οι «ασυμβίβαστοι» να συνέλθουν και να εγκαταλείψουν τις ακραίες τους θέσεις γιατί και η Πολιτεία χρειάζεται και το Κέντρο Θεάτρου και Χορού και τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας και οι ιδιώτες χορηγοί και να διαχωρίσουν το πεζοδρόμιο από τον χώρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας και της σφύζουσας ζωής. Αν ανώνυμε σχολιαστή μου είσαι από δαύτους καλύτερα να προσαρμοστείτε γιατί θα παρασύρετε το Δίκανο σας σε γρήγορη διάλυση…
Δεν καλοδιακρίνω φίλτατε Sourial το νόημα του σχολίου σου δεν μου επιτρέπεται όμως ν’ αφήσω αναπάντητο τον υπαινιγμό για τους «κάποιους που θέλουν να χρησιμοποιήσουν τις συλλογικότητες για να εξυπηρετήσουν τις φιλοδοξίες και τα συμφέροντά τους» κι επειδή αυτήν την ανοησία και την
συκοφαντία μου εκτοξεύουν κι άλλοι κακοπροαίρετα σπεύδω να απαντήσω.
Απ’ την αρχή δήλωσα πως δεν έχω καμιά ηγετική φιλοδοξία στο όποιο σχήμα προέκυπτε απ’ την ένωση των ομάδων. Κι αυτή ήταν μια σταθερή, ειλικρινής και αδιαπραγμάτευτη θέση και φυσικά εξακολουθεί να είναι. Σαν απόδειξη σου παραθέτω λίγες αράδες από κείμενο που απηύθυνα στο «Πυρ Ομαδόν» που αποδεικνύει κάθε άλλο παρά εξουσιαστικές προθέσεις.
«Για την διευκολυνθεί η λειτουργία της Κίνησης των πρώτες άμεσων ενεργειών προτείνω να δημιουργηθεί μια άτυπη και προσωρινή πενταμελής επιτροπή, αν και κατά τη γνώμη μου σκιωδώς υπάρχει ήδη, θα πρέπει ωστόσο να τεθούν υποψηφιότητες και προτάσεις. Η δική μου πρόταση, (δεν μπορώ να προδικάσω την έγκρισή σας η την συγκατάθεση των προτεινομένων) για να μην αργούμε είναι πενταμελής προεδρεύουσα ομάδα ο Κώστας Δριμυλής, ο Σταμάτης Ευσταθίου, ο Γιάννης Συναΐδης, η Κέλλυ Σταμουλάκη και η Έλενα Βόγλη και με τους Κώστα Δαλακούρα, Νίκο Μάκκα, Μαρίνο Μουζάκη, Παρασκευή Καλογεράκη, Ειρήνη Τζαβάρα, Χρυσάνθη Γεωργαντίδου, Τζωρτζίνα Κακουδάκη, Γκίγκη Αργυροπούλου, Λεωνίδα Σούλη, Αλεξάνδρα Κολέτσου, Γιάννη Μιχαλακούκο και τον υπογραφόμενο να αναλάβουμε επί μέρους καίριους τομείς σε τριμελείς υποεπιτροπές ενεργειών. Για την Θεσσαλονίκη η Τίνα Σταματοπούλου.Ελπίζω να υποβληθούν κι άλλες υποψηφιότητες γιατί έχω διακρίνει πολλά δραστήρια και αποτελεσματικά παιδιά.»
Που διακρίνονται στις παραπάνω γραμμές εξουσιαστικές προθέσεις; Αποστασιοποιήθηκα απ’ την αρχή πάνω στο ζήτημα της ηγεσίας και κατηγορηματικά δήλωσα πως όταν προκύψει μια συγκεκριμένη και οριστική νομική μορφή δεν θα διεκδικήσω κι ούτε θα συμμετάσχω σε καμιά διαδικασία. Με δεκάδες κείμενα τους προέτρεπα συνεχώς να προχωρήσουν ταχύτερα στην συγκρότηση ενός νομικού προσώπου και στην εκπόνηση ενός διετούς προγράμματος. Σε κάποιο σημείο αυτής της φάσης μου ξέφυγαν. Έχασα τον έλεγχο. Άρχισαν να συναντιούνται χωρίς την παρουσία μου σε συνευρέσεις. Έτσι πέρασαν έξη μήνες. Εναντιώθηκα σ’ αυτές τις αποκαλούμενες τακτικές συνελεύσεις της «βάσης» που αναφέρεις, όχι μόνο γιατί εγώ τις εύρισκα ανόητες και επικίνδυνες αλλά και επειδή δέχτηκα πολλές προτροπές από μέσα απ’ την κίνηση να επέμβω και να σταματήσω αυτή την άνευ λόγου και λογικής διαδικασία. Θα σου εξηγήσω γιατί θεωρώ πως ήταν άνευ λόγου και λογικής. Εφ’ όσον δεν υπήρχε σταθερός και παγιωμένος αριθμός μελών της Κίνησης κάθε απόφαση που έπαιρνε μια «συνέλευση» με την παρουσία δέκα, ας πούμε μελών ήταν παράτυπη και λογικά, ηθικά και νομικά απαράδεκτη και διαβλητή από την επόμενη συνέλευση στην οποία παραβρίσκονταν οκτώ ας πούμε απ’ τους παρόντες της προηγούμενης «συνέλευσης» και επτά νέα μέλη που είχαν προσχωρήσει στο μεταξύ. Ο ισχυρισμός συνεπώς πως υπήρχαν αποφάσεις γενικών συνελεύσεων που δέσμευαν το σύνολο ήταν αστήρικτες και εκτός στοιχειώδους δικαίου. Αυτές τις ομαδικές χρονοβόρες και εκτρεπτικές ανοησίες θέλησα να εμποδίσω και να επαναφέρω το Πυρ Ομαδόν μετά από έξη μηνών περιπλάνηση και παραπλάνηση και σπατάλη σε δρόμο πραγματοποιήσεων και έτσι, νομοτελειακά ήρθα σε σύγκρουση με τους λαϊκίζοντες που ήταν και επιθετικοί και υβριστικοί και προσβλητικοί και επιπόλαιοι. Σ’ αυτήν ακριβώς τη φάση υποχρεώθηκα να κάνω χρήση του δικαιώματος μου πάνω στον τίτλο και να ζητήσω να τον απελευθερώσουν. Αν όλα τα παραπάνω συνιστούν εξουσιαστικότητα και αποκαλύπτουν σκοτεινές προθέσεις και συμφέροντα τότε θα σημειώσω πως στα πενήντα χρόνια που με χωρίζουν απ’ τον μεγαλύτερο εκ των πολεμίων μου, άλλαξε η έννοια και των λέξεων και των εννοιών. Στη θέση του παρατηρητή σχολιαστή, στη δική σου θέση, θα σημείωνα πως αποκαλύφθηκε πράγματι μια εξουσιαστική πρόθεση αλλά από την αναρχίζουσα και μηδενιστική μερίδα του μορφώματος, που πολύ φοβάμαι πως δεν θα ησυχάσει. Απ’ αυτήν τη φασιστική μειονότητα που προσπάθησε να εμποδίσει μια ανεξάρτητη ομάδα, τη «Θεώρηση», να προβεί στην έκδοση ενός εντύπου, ενώ ιδρυτική προϋπόθεση της Κίνησης είναι η κάθε ομάδα να διατηρεί την πλήρη ανεξαρτησία της.
Για όλα υπάρχουν τα κείμενα αναρτημένα στο ίδιο ετούτο blog. Ελπίζω ωστόσο οι «ασυμβίβαστοι» να συνέλθουν και να εγκαταλείψουν τις ακραίες τους θέσεις γιατί και η Πολιτεία χρειάζεται και το Κέντρο Θεάτρου και Χορού και τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας και οι ιδιώτες χορηγοί και να διαχωρίσουν το πεζοδρόμιο από τον χώρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας και της σφύζουσας ζωής. Αν ανώνυμε σχολιαστή μου είσαι από δαύτους καλύτερα να προσαρμοστείτε γιατί θα παρασύρετε το Δίκανο σας σε γρήγορη διάλυση…
Σάββατο 17 Μαΐου 2008
ΑΝΑΤΑΡΑΞΗ Ή ΕΝΑΣ ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ
Το φαινόμενο του πολλαπλασιασμού των ειδών
και της φυσικής επιλογής
Σ’ αυτούς που τηλεφωνούν και ρωτούν τι συμβαίνει με το «Πυρ Ομαδόν» έχουμε να απαντήσουμε πως προτιμούμε τη φάση αυτής της ανατάραξης να την θεωρήσουμε σαν μια βίαιη εκβλάστηση από τον μητρικό κορμό, που κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει πως προέκυψε από την σπορά της «Θεώρησης».
Την δική της γραμμή ακολουθεί εξ άλλου και ο νέος σχηματισμός, είτε Δίκανο λέγεται, είτε οτιδήποτε άλλο ( αναπόφευκτα και εκ των πραγμάτων δεν μπορούσε να ονομάζεται «Πυρ Ομαδόν», αφού διαφώνησε ιδεολογικά και μεθοδολογικά με τις ιδρυτικές θέσεις που εξ αρχής είχαν τεθεί ) και τα δικά της προγράμματα υλοποιεί.
Με αυτά τα ολίγα και αυταπόδεικτα και με το διοργανούμενο φεστιβάλ εν όψει δεν είναι σκόπιμο εμείς του πρωτογενούς και υπεύθυνου σχήματος να επεκταθούμε σε περισσότερες εξηγήσεις που κανέναν δεν θα ωφελήσουν.
Όλα υπάρχουν σε γραπτά και δημοσιοποιημένα και σε κάθε περίπτωση θα μπορούν να εκτεθούν, οπότε οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν τότε να σχηματίσουν τη γνώμη τους.
Τώρα προέχει να επιτύχει η διοργάνωση του Bios και το «Πυρ Ομαδόν» προτάσσει αυτόν τον σκοπό, που το δικό του πνεύμα εκφράζει και αποτελεί στόχο που με εμμονή είχαμε υποστηρίξει και είχαμε εργαστεί για την πραγματοποίησή του.
Άκαιρο είναι επίσης να ανακοινωθούν τα άμεσα προγράμματα του «Πυρ Ομαδόν» και αψυχολόγητα, εφ’ όσον πολύ εύκολα θα μπορούν τώρα να εκληφθούν σαν ανταγωνιστικά και αντιπαρατιθέμενα.
Έχουμε καιρό, έχουμε ιδέες και φαντασία, έχουμε και συνεχή επίγνωση των προβλημάτων που ενδημούν στους χώρους μας, πρόσφατα μάλιστα πλουτιστήκαμε με επιπλέον εμπειρίες.
«Πυρ Ομαδόν»
και της φυσικής επιλογής
Σ’ αυτούς που τηλεφωνούν και ρωτούν τι συμβαίνει με το «Πυρ Ομαδόν» έχουμε να απαντήσουμε πως προτιμούμε τη φάση αυτής της ανατάραξης να την θεωρήσουμε σαν μια βίαιη εκβλάστηση από τον μητρικό κορμό, που κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει πως προέκυψε από την σπορά της «Θεώρησης».
Την δική της γραμμή ακολουθεί εξ άλλου και ο νέος σχηματισμός, είτε Δίκανο λέγεται, είτε οτιδήποτε άλλο ( αναπόφευκτα και εκ των πραγμάτων δεν μπορούσε να ονομάζεται «Πυρ Ομαδόν», αφού διαφώνησε ιδεολογικά και μεθοδολογικά με τις ιδρυτικές θέσεις που εξ αρχής είχαν τεθεί ) και τα δικά της προγράμματα υλοποιεί.
Με αυτά τα ολίγα και αυταπόδεικτα και με το διοργανούμενο φεστιβάλ εν όψει δεν είναι σκόπιμο εμείς του πρωτογενούς και υπεύθυνου σχήματος να επεκταθούμε σε περισσότερες εξηγήσεις που κανέναν δεν θα ωφελήσουν.
Όλα υπάρχουν σε γραπτά και δημοσιοποιημένα και σε κάθε περίπτωση θα μπορούν να εκτεθούν, οπότε οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν τότε να σχηματίσουν τη γνώμη τους.
Τώρα προέχει να επιτύχει η διοργάνωση του Bios και το «Πυρ Ομαδόν» προτάσσει αυτόν τον σκοπό, που το δικό του πνεύμα εκφράζει και αποτελεί στόχο που με εμμονή είχαμε υποστηρίξει και είχαμε εργαστεί για την πραγματοποίησή του.
Άκαιρο είναι επίσης να ανακοινωθούν τα άμεσα προγράμματα του «Πυρ Ομαδόν» και αψυχολόγητα, εφ’ όσον πολύ εύκολα θα μπορούν τώρα να εκληφθούν σαν ανταγωνιστικά και αντιπαρατιθέμενα.
Έχουμε καιρό, έχουμε ιδέες και φαντασία, έχουμε και συνεχή επίγνωση των προβλημάτων που ενδημούν στους χώρους μας, πρόσφατα μάλιστα πλουτιστήκαμε με επιπλέον εμπειρίες.
«Πυρ Ομαδόν»
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
